Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Έφυγε ο Σταμάτης Γκάβαλης


Σήμερα το πρωί έφυγε ένας πραγματικός αγωνιστής της ζωής, συνάδελφος στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ένας αληθινός φίλος, ο Σταμάτης Γκάβαλης. Με πολλά χρόνια στην τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση. 

Δεν ήμασταν στην ίδια παράταξη, αλλά δεν θυμάμαι θέμα στο οποίο να συζητήσουμε ουσιαστικά και να έχουμε σημαντικές διαφορές. Τα τελευταία τρία περίπου χρόνια που συμμετείχαμε και οι δύο στο Περιφερειακό Συμβούλιο, μας δόθηκε η δυνατότητα να συζητήσουμε πολλά θέματα και να διαπιστώσουμε πολλά κοινά μας σημεία, παρότι εγώ προερχόμουν από την αριστερά, ενώ ο Σταμάτης από την δεξιά. Αυτό όμως δεν μας εμπόδισε να συναντηθούμε ουσιαστικά και μάλιστα να ταυτιστούμε σε πολλά θέματα που συζητούσαμε στο ΠΣ, είτε εκτός για την πολιτική επικαιρότητα και για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Και αυτή η συνάντηση ήταν πάνω στις κοινές αξίες, της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και του πολιτικού φιλελευθερισμού και ορθολογισμού.

Ο Σταμάτης ήταν από τους περιφερειακούς συμβούλους με ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή στις συνεδριάσεις του ΠΣ. Ως Πρόεδρος της Αναπτυξιακής Εταιρίας της Περιφέρειας στο Νομό Ευβοίας, δεν κουράστηκε ποτέ να τρέχει σε πόλεις και χωριά του Νομού, για να ενημερώσει τους πολίτες για τα αναπτυξιακά προγράμματα που διαχειριζόταν και που τους δινόταν η δυνατότητα να επιχειρήσουν. Ο Σταμάτης πίστευε βαθειά ότι χωρίς την παραγωγή πλούτου από τις πιο δημιουργικές και υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις της κοινωνίας μας, κανένα Κράτος, καμιά Περιφέρεια δεν μπορεί να ασκήσει κοινωνική πολιτική και να ενδιαφερθεί για τους κοινωνικά αδύνατους. Ήταν ένας άξιος εκπρόσωπος του φιλελευθερισμού και της κοινωνικής δικαιοσύνης και αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό του Σταμάτη που εκτιμούσα ιδιαίτερα.

Ο Σταμάτης Γκάβαλης ήταν μια ελεύθερη φωνή, με πολιτικό ανάστημα πολύ μεγαλύτερο από τις δημόσιες θέσεις που κατέκτησε και υπηρέτησε όλα τα χρόνια.


Χαλκίδα 3-9-2017
Κώστας Χαϊνάς
Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Τι δεν ακούστηκε στο 2ο αναπτυξιακό συνέδριο της Λαμίας





Έτσι λοιπόν, δύο μέρες χορτάσαμε ανάπτυξη στην Περιφέρεια Στερεάς, αφού –εκτός από τον Πρωθυπουργό- πάνω από είκοσι υπουργοί, υφυπουργοί και βουλευτές, παραβρέθηκαν στις διήμερες παρακαλώ, εργασίες του 2ου αναπτυξιακού συνεδρίου για την Στερεά Ελλάδα. Εντάξει, θα πει κάποιος καλοπροαίρετος άνθρωπος και που είναι το κακό; Το θέμα δεν είναι εάν ήταν καλό ή κακό. Το θέμα στην πολιτική, είναι εάν κάτι είναι χρήσιμο και αποτελεσματικό. Χρήσιμο για τον τόπο και την κοινωνία και δεν εξυπηρετεί απλά τις επικοινωνιακές ανάγκες και μόνο, κάποιου που το διοργανώνει. Και προσωπικά έχω την αίσθηση μετά το διήμερο, ότι πραγματικά το συνέδριο αυτό, εξυπηρέτησε απλά τις επικοινωνιακές ανάγκες των διοργανωτών. Από την πλευρά της Περιφέρειας βέβαια, δεν υπήρχαν και ιδιαίτερα θεσμικά περιθώρια, να μην συμμετέχει, όσο και αν βροντοφώναζαν όλες οι διαδικασίες, ότι το διήμερο θα εξελισσόταν σε ένα θέατρο δεκάρικων μονολόγων των υπουργών, αναπληρωτών υπουργών και των άλλων Κυβερνητικών παραγόντων. Δεν γίνονται όμως έτσι τα αναπτυξιακά συνέδρια, αν θέλουμε κάτι να αφήσουν. Ας αναρωτηθούν οι αρμόδιοι, πόσοι πολίτες συμμετείχαν στις εργασίες – όχι στις ομιλίες του Πρωθυπουργού και του Περιφερειάρχη που απλά παραβρέθηκαν- και πόσοι Δήμαρχοι, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι, αλλά και πολίτες μίλησαν έστω και για λίγα λεπτά στο διήμερο. Αλλά ας μπούμε στην ουσία των τοποθετήσεων και ιδιαίτερα αυτών του Πρωθυπουργού και του Περιφερειάρχη.

Αναφέρθηκαν τα γνωστά και χιλιοειπομένα έργα, της Κωπαϊδας, της εξυγίανσης του Ασωπού, της παράκαμψης της Χαλκίδας και σε μια σειρά άλλα έργα, που έχουν εξαγγελθεί δεκάδες φορές –και κανένας δεν μπορεί να τα οικειοποιηθεί- και που όλοι ευχόμαστε και εργαζόμαστε, να ξεκινήσουν και να ολοκληρωθούν. Τα περισσότερα από αυτά χρηματοδοτούνται κυρίως από ευρωπαϊκούς πόρους, το ΕΣΠΑ, το πακέτο Γιουνκέρ, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και άλλα επάρατα ευρωπαϊκά ταμεία.

Για την ΛΑΡΚΟ που είναι ένα φλέγον θέμα για την Περιφέρεια Στερεάς, ο Πρωθυπουργός το παρέπεμψε σε σύσκεψη της εταιρίας με την Εθνική τράπεζα και την ΔΕΗ ! Από την άλλη βέβαια χωρίς να ξεχνά τον παλιό καλό εαυτό του, είπε, ναι μεν θα διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα της ΛΑΡΚΟ, αλλά ταυτόχρονα θα την μεταφέρουμε στο υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων. Όμως στο υπερταμείο μεταφέρονται δημόσιες επιχειρήσεις προς πώληση και καλά κάνουμε. Γιατί δεν γίνεται να επιδοτούν μια Κρατική επιχείρηση οι άλλοι φορολογούμενοι με δεκάδες εκατομμύρια κάθε χρόνο, μόνο και μόνο για να λέμε ότι είναι δημόσια. Τότε πως θα διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας της ΛΑΡΚΟ ; Για άλλη μια φορά πουλάμε σανό στους ψηφοφόρους μπας και κάποιος αφελής τσιμπήσει.

Τι δεν ακούσθηκε όμως αυτό το διήμερο για ένα θέμα όπως η ανάπτυξη, κατά την γνώμη μας. Δεν ακούσθηκαν δυστυχώς οι πραγματικές αιτίες που καρκινοβατεί η ανάπτυξη. Και αυτές συνδέονται με το Κράτος και την κεντρική Κυβερνητική πολιτική. Αλλά και με τις περιφερειακές και τοπικές δομές της αυτοδιοίκησης που μαζί με αυτό που αποκαλούμε στενό δημόσιο τομέα, αποτελεί το Κράτος.

Γιατί έχουμε ένα εχθρικό Κράτος στην δημιουργία και την επιχειρηματικότητα.

Γιατί έχουμε ένα γραφειοκρατικό Κράτος απέναντι σε κάθε διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας μια επιχείρησης.

Γιατί έχουμε ένα φορομπηχτικό Κράτος που αποθαρρύνει κάθε επιχειρηματική πρωτοβουλία.

Γιατί έχουμε ένα Κράτος που επιβαρύνει με υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές κάθε είδους και κατηγορία επιχείρηση.

Γιατί έχουμε ένα Κράτος που δεν έχει καμιά διαδικασία αξιολόγησης των υπαλλήλων του και των υπηρεσιών που παρέχει. Αντίθετα πολλές φορές απαιτεί ανταλλάγματα για να κάνει τα αυτονόητα.

Γιατί έχουμε ένα Κράτος που δεν έχει καμιά διαδικασία αξιοκρατικής επιλογής των στελεχών του.

Γιατί έχουμε ένα πελατειακό Κράτος – όπως είχαμε πάντα – που αλληλοτροφοδοτείται και αλληλοστηρίζεται, από τις κάθε είδους συντεχνίες και ειδικά συμφέροντα.

Ναι, δεν χρειαζόμαστε άλλο Κράτος. Ναι χρειαζόμαστε μικρότερο Κράτος. Πολύ μικρότερο. Κράτος ευέλικτο, επιτελικό με ικανά και άξια στελέχη και καλά αμειβόμενα. Με μεταφορά πόρων και ουσιαστικών αρμοδιοτήτων στους Δήμους και στις Περιφέρειες. Για να γίνουν πραγματικές τοπικές Κυβερνήσεις και όχι παρατρεχάμενοι των υπουργών, για να εξοικονομήσουν κανένα ευρώ για τα πεζοδρόμια και την διαχείριση των σκουπιδιών τους.

Αυτά δυστυχώς δεν ειπώθηκαν στο διήμερο συνέδριο.


27-7-2017
Κώστας Χαϊνάς
Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Οι καλοί οι κακοί και ο κος Σόιμπλε


Τα επτά τελευταία χρόνια που ζούμε την κρίση και τις επιπτώσεις της σε πρώτο βαθμό και πολλοί από εμάς σε πρώτο πρόσωπο.  Παρακολουθούμε παράλληλα με τα πραγματικά γεγονότα και μια ιστορία για τους καλούς και τους κακούς πρωταγωνιστές αυτής της περιόδου. Έτσι οικοδομήθηκε και ένα αφήγημα με τους φίλους και τους εχθρούς της Ελλάδας, με τους κακούς και τους καλούς που πάντα όμως στα τέλος νικάνε οι καλοί !

Στην πλευρά των κακών, με πρωταγωνιστική μάλιστα θέση ο κος Σόιμπλε, ο υπουργός οικονομικών της Γερμανίας και ισχυρός ανήρ του Euro group, του οργάνου που ορίζει, ελέγχει και παρακολουθεί τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας μας και των υπολοίπων χωρών της ευρωζώνης που υλοποίησαν παρόμοια προγράμματα. Χώρες βέβαια όπως η Κύπρος  που πολύ γρήγορα μας αποχαιρέτησαν αφήνοντάς μας μόνους μας, να φαντασιωνόμαστε εχθρούς, για τον απλούστατο λόγο ότι αποδείχθηκαν συνεπείς στις δεσμεύσεις τους, απέναντι στους εταίρους και στην υπογραφή που έβαζαν. Αντίθετα εμείς, οι προηγούμενοι δηλαδή Κυβερνώντες και οι τωρινοί, προσπαθούν με κάθε ευκαιρία να ξεφεύγουν από τις δεσμεύσεις τους, να αθετούν τις υπογραφές τους, να αναβάλλουν για αύριο αλλαγές και μεταρρυθμίσεις δύσκολες μεν αναγκαίες δε.

Έτσι λοιπόν για να μπορέσουν να διατυπώσουν ένα όσο γίνεται πιο πειστικό αφήγημα κοροϊδίας, δημιούργησαν έναν μύθο, που με αφορμή κάποια υπαρκτά ζητήματα ή διαφορές, είχε τους καλούς από τη μια μεριά (δηλαδή εμάς και κάποιους συμμάχους μας) και τους κακούς από την άλλη, δηλαδή την Γερμανία και όσους την ακολουθούν. Αυτός ο μύθος μάλιστα οικοδομήθηκε τόσο περίτεχνα, που ακόμη και ορθολογικά σκεπτόμενα άτομα παρασύρθηκαν. Το σημαντικότερο, όλες μα όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας, στον έναν ή στον άλλο βαθμό, έχουν παρασυρθεί από την προπαγάνδα αυτή, υποστηρίζοντας παρόμοια διαχωριστικά σχήματα, ουσιαστικά συμφωνώντας με το αφήγημα περί κακών, που θέλουν την καταστροφή της Ελλάδας και που η καλή μας Κυβέρνηση τους πολεμάει με όλα τα μέσα και στο τέλος θα τους νικήσει, γιατί είναι οι καλοί ! Ας δούμε όμως τα πράγματα πιο αναλυτικά και χωρίς συναισθηματισμούς.

Είναι ο κος Σόιμπλε πραγματικά ο κακός δαίμονας της Ελλάδας που θέλει την καταστροφή της ; Από τα πεπραγμένα στα επτά χρόνια της κρίσης δεν αποδεικνύεται κάτι τέτοιο. Ο κος Σόιμπλε,
  • Είναι ο υπουργός της μεγαλύτερης χώρας της ευρωζώνης, που συμβάλλει με το μεγαλύτερο ποσοστό (άνω του 30%) στα προγράμματα διάσωσης της Ελλάδας.
  • Είναι ο βασικός εμπνευστής της περικοπής και διευθέτησης της εξυπηρέτησης του χρέους της χώρας μας το 2012 και ο βασικός εισηγητής της χθεσινής πολύ καλής – σύμφωνα με την Κυβέρνηση- συμφωνίας στο Euro group
  • Είναι ο βασικός παράγοντας που καθησύχαζε τις κάθε φορά έντονες διαφωνίες των μικρότερων χωρών της ευρωζώνης
  • Είναι ο πολιτικός ο οποίος έπεισε το Γερμανικό Κοινοβούλιο 3 φορές, για να αποφασίσει τα ιλιγγιώδη ποσά δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ελλάδα.
  • Είναι ο πολιτικός που δεν ξεχωρίζει δικούς του και δικούς μας, αλλά υπηρετώντας το γενικότερο συμφέρον της ευρωζώνης, δεν δίστασε να αφήσει ακάλυπτο τον κο Σαμαρά την προηγούμενη περίοδο, παρότι ανήκουν στην ίδια πολιτική ομάδα, όταν αυτή η Κυβέρνηση από το καλοκαίρι του 2014, είχε πάρει διαζύγιο με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που είχε ανάγκη η χώρα.
  • Εάν ήθελε την καταστροφή μας του δόθηκε πολλές φορές η ευκαιρία να μας αγγίξει λίγο και να πέσουμε στο γκρεμό ενός ανοικτού πιστωτικού γεγονότος, μιας ανοικτής δηλαδή χρεοκοπίας, πράγμα που όχι μόνο δεν το έκανε αλλά μας προφύλαξε κιόλας. Και το 2010 και το 2015.
Ναι εντάξει όλα αυτά, αλλά δεν μας προσβάλλει με τις παρεμβάσεις του ; Όχι, γιατί οι παρεμβάσεις του είναι αυστηρές μεν αλλά πάντα δίκαιες και πολιτικές. Αντίθετα πολλές από τις αντιδράσεις που προέρχονται από τη χώρα μας είναι μίζερες, ρατσιστικές και απολιτικές.

Μα ο κος Σόιμπλε δεν ήταν αυτός που μας πρότεινε να βγούμε από τη ευρωζώνη, δίνοντας μας μάλιστα και 50 δισεκατομμύρια για να ξεκουμπιστούμε ; Ναι, αυτός ήτανε, αλλά γιατί είναι κακός, όταν μας προτείνει να βγούμε οικειοθελώς από την ευρωζώνη, τη στιγμή που βλέπει μια χώρα η οποία αποτελεί βαρίδι για την ευρωζώνη και το σημαντικότερο να μην θέλει να μεταρρυθμιστεί ; Σε τελευταία ανάλυση δεν δούλεψε υπόγεια, δεν υπονόμευσε. Ανοικτά και καθαρά έκανε μια πρόταση στον υπουργό οικονομικών της Ελλάδας, εάν θέλουμε να βγούμε από την ευρωζώνη, να βγούμε με την συγκατάθεσης των εταίρων και με την βοήθειά τους. Είναι άλλο θέμα εάν εμείς δεν θέλουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη και καλώς του απαντήσαμε ότι δεν θέλουμε. Όμως και στην περίπτωση αυτή τι μας είπε ; Εντάξει, αλλά η συμμετοχή έχει κανόνες τους οποίος πρέπει να τηρήσετε. Που είναι η κακία και η εχθρότητα ; Το ότι υπερασπίζεται τα γενικότερα συμφέροντα της ευρωζώνης είναι κακός και εχθρός ;

Αλλά ας δούμε και μια άλλη πλευρά του θέματος. Ήταν καλός ο κος Μπαρόζο, ο οποίος δεν έκανε τίποτα ιδιαίτερα την περίοδο 2004-2009 της μεγάλης κατρακύλας ; Όχι βέβαια. Μπορεί να φαινόταν φίλος και με καλά λόγια για την Ελλάδα, αλλά αυτή η σιωπή του δεν μας βοήθησε. Αντίθετα η καθυστερημένη μας ένταξη στην δημοσιονομική προσαρμογή είχε πιο επώδυνα και σκληρά μέτρα. Είναι φίλοι μας οι κ. Πιτέλα και άλλοι σοσιαλδημοκράτες, που εμφανίζονται κάθε φορά υπέρμαχοι των δικαίων της Ελλάδας και άλλα ηχηρά ; Όχι βέβαια, γιατί με την στάση τους δίνουν τα πολιτικά περιθώρια στο εδώ πολιτικό σύστημα να καθυστερεί στις μεταρρυθμίσεις και να αναβάλλει αλλαγές που έπρεπε να είχαν γίνει χθες. Όλοι αυτοί για τους δικούς τους λόγους και για τα δικά τους αδιέξοδα, μιλάνε μια ψεύτικη φιλική γλώσσα, αλλά στην ουσία μας δημιουργούν προβλήματα.

Σκεφτείτε το και αλλιώς. Εάν είχαμε από την πρώτη στιγμή της κρίσης στην Ελλάδα, μια αποφασισμένη Κυβέρνηση, η οποία θα έκανε τις μεταρρυθμίσεις και τις αλλαγές που έπρεπε από την αρχή και δεν χάναμε αυτή την περίοδο των επτά ετών, είστε σίγουροι ότι θα ήμασταν σήμερα στο ίδιο σημείο ; Αλλά να το διατυπώσω και διαφορετικά. Εάν απέναντί μας είχαμε έναν πιο αυστηρό Σόιμπλε, μια πιο απαιτητική τρόικα και μια Επιτροπή της ΕΕ πιο αυστηρή, μήπως τα πράγματα σήμερα ήταν καλύτερα ; Γιατί μια κριτική που πάντα κάνω προς τους εταίρους, είναι γιατί επέτρεψαν μια τόσο μεγάλη κρατικίστικη, φορομπηχτική πολιτική σε βάρος των μεταρρυθμίσεων και της μείωσης του Κράτους.

Η Γερμανία είναι μια μεγάλη χώρα για τα δεδομένα της Ευρώπης. Είναι όμως μια μικρή χώρα για τα παγκόσμια δεδομένα. Γι αυτό και το σχέδιο της ενοποίησης της Ευρώπης το θέλει και το πιστεύει και το υπηρετεί όλα αυτά τα χρόνια μετά την ιδρυτική πράξη της Ρώμης. Και σαυτό το σχέδιο η Ελλάδα, αυτή η πολλή μικρή χώρα της Ευρώπης έχει μόνο όφελος. Γιατί οι παγκόσμιοι συσχετισμοί σήμερα και η παγκοσμιοποίηση, επιτρέπουν μια μικρή χώρα να επιβιώσει, μόνο μέσα από τέτοια μεγάλα και δημοκρατικά σχήματα.

Ο κος Σόιμπλε είναι λοιπόν Άγιος ;  Όχι βέβαια, αλλά είναι ένας συνεπής ευρωπαϊστής και υπερασπιστής των συμφερόντων της Γερμανίας και της ΕΕ. Και καλά είναι να ξαναδούμε και να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία μέχρι τώρα χωρίς προκαταλήψεις. Δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Μάλλον θα κερδίσουμε, γιατί έτσι θα δούμε ότι οι πραγματικοί φίλοι μας είναι αυτοί που μας λένε την αλήθεια και δεν μας χαϊδεύουν τα αυτιά.


16-6-2017
Κώστας Χαϊνάς
Μαθηματικός – Οικονομολόγος

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Αντιδημοκρατική συμπεριφορά





Η συμπεριφορά της κας Ζωής Κωνσταντοπούλου, απέναντι στον Πρέσβη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στην εκδήλωση μνήμης των θυμάτων των ναζιστών του εθνικοσοσιαλισμού στο μαρτυρικό Δίστομο, ήταν καθόλα απαράδεκτη και καταδικαστέα. Η Κυρία αυτή, η οποία σήμερα δεν έχει κανέναν θεσμικό ρόλο, δεν εκφράζει τους κατοίκους του Διστόμου, ούτε τους δημοκρατικούς πολίτες που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση. Αποτελεί μια θλιβερή μειοψηφία που μόνο κακό κάνει με την συμπεριφορά της αυτή, στα εθνικά θέματα της χώρας. Και είναι ακόμη πιο θλιβερό, γιατί το συγκεκριμένο πρόσωπο, κάποια -μικρή έστω- περίοδο ήταν επικεφαλής της εθνικής μας αντιπροσωπείας. Η παρέμβαση του ήρωα της Εθνικής μας  Αντίστασης Μανώλη Γλέζου, ο οποίος πήρε στους ώμους του το δικαίωμά του Πρέσβη να τιμήσει τα θύματα καταθέτοντας τελικά στεφάνι, ήταν έναν υπόδειγμα δημοκρατικής συμπεριφοράς, αλλά και ένα μάθημα στους κάθε λογής τιμητές της εθνικής μνήμης.

Δυστυχώς υπάρχουν ακόμη μεμονωμένα άτομα που δεν σέβονται το γεγονός, ότι ο Γερμανός Πρέσβης ήταν επίσημος προσκεκλημένος του Δήμου Διστόμου και είχε ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με όλους τους καλεσμένους του, για να τιμήσει τα θύματα του εθνικοσοσιαλισμού, με την κατάθεση στεφανιού. Αλλά η κα Κωνσταντοπούλου με την συμπεριφορά της απέδειξε ότι δεν την ενδιέφερε η τιμή προς τα θύματα, αλλά λίγα δευτερόλεπτα τηλεθέασης και λαϊκισμού. Και αυτό το επιβεβαίωσε με την απαράδεκτη απάντηση που έδωσε στον κ. Γλέζο για την στάση του, την οποία συσχέτισε με το κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη.

Προσωπικά θεωρώ σημαντική στιγμή για το Δίστομο, αλλά και γενικότερα, ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη χώρα μας, της Δημοκρατικής Γερμανίας δηλαδή, να παρευρίσκεται σε εκδήλωση μνήμης, θέλοντας έτσι να αποτίσει φόρο τιμής στα θύματα του εθνικοσοσιαλισμού και καμιά απαράδεκτη συμπεριφορά δεν μπορεί να επισκιάσει τη σημασία της.

12-6-2017
Κώστας Χαϊνάς
Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας (και του Διστόμου)